Ibe

Succes heeft vele vaders. Bij Ibe, sensatie in The Voice van Vlaanderen op VTM, is dat niet anders. Wij gaan hem dan ook niet niet claimen, ook al kreeg hij in onze bib zijn eerste podiumkansen, en overwon hij aan onze vleugel als tiener schoorvoetend zijn angst om voor een publiek te spelen.

De oer-anekdote, volgens de hoofdrolspelers historisch correct, gaat als volgt. Op zijn 2de verjaardag zetten zijn opa, de Genkse muzikale legende Freddy Bierset, en zijn oom, Danny Bierset, tegenwoordig frontman bij ukelele-fenomeen Polly et les quatre snaar, een lied in. Na een paar maten stoten vader en zoon Bierset elkaar aan. Ze wijzen naar Ibe, mond open van verbazing. De uk zingt loepzuiver op toon, en vooral: hij klapt strakker dan een metronoom de maat mee met zijn peuterhandjes. ’t Is u nooit opgevallen, maar neem het van ons aan: dat is behoorlijk bijzonder. Genetica is ook in het geval van muzikaliteit onontkoombaar. Thank God.

Geen idee wat hij toen cadeau heeft gekregen, maar met het klassieke jongensspeelgoed deed je Ibetje in elk geval geen enkel plezier. Behalve puzzels die veel te moeilijk waren voor zijn leeftijdsgenoten, plukte hij liever muziekinstrumenten uit het rek van de speelgoedshop. Drum, gitaar, pianootje, en vooral ook een micro: plastic, maar toen al authentiek. Passie helpt altijd.

Delicaat om zoveel talent te willen kneden, maar de muziekschool – GA voor Kunst, filiaal Boxberg – bleek toch een essentiële tussenstop. “Speciaal verhaal”, vertelt mama Annick. De toen nog bijzonder introverte, gevoelige en aanhankelijke muzikant in spe liet zich niet losrukken van zijn mama. Juf Veerle Vanheel kreeg hem alleen mee op voorwaarde dat zijn zus Jinte – matig geïnteresseerd in notenbalken en dicteetjes – mee ging. Alzo geschiedde.

Keuzestress: gitaar of piano? Opa Freddy leverde het klassieke argument voor een klassieke opleiding: doe maar piano, altijd een goeie basis, dan zien we wel weer. En hoewel het vandaag soms zo lijkt, ging het niet vanzelf. Tweede fijne anekdote: bij een bezoek aan de bib met zijn twee zussen en zijn mama was hij behoorlijk onder de indruk van onze vleugelpiano. “Nee, ik speel niet.” Luttele minuten later klaterden zijn eerste publieke noten door het atrium, terwijl mama vanop veilige afstand op het balkon toekeek. Privéconcertje ‘Für Annick’. Mama’s zijn wel vaker de echte sleutel tot pril succes.

Mist u nog iets in dit artistieke wordingsverhaal? Wat dacht u van: koppigheid! Op een infoavond van de pop-, rock- en jazzafdeling van de academie werd hij bijna nog weggezet als ‘te jong’. Ei zo na een Beatlesiaanse blunder. Zijn redding kwam uit het zuiden, en luistert naar de naam Alano Gruarin, ook al een afstammeling van een Genkse muziekpionier, Alessio/Alex. “Alano en Ibe zijn allebei geen gewone gasten, zeg maar stijfkoppen”, glimlacht Annick vandaag. “Soms kreeg ik al een sms voordat hij terug was van de les, dat het weer behoorlijk  pittig was geweest.” “Ik ga nooit meer naar die stomme Italiaan!”. Politiek volslagen incorrect, maar u snapt het plaatje. Kijk vooral naar dit filmpje van de twee protagonisten, over het kantelpunt waarop Ibe Alano overtuigde om ook te mogen zingen – gecoacht door Kim Versteynen. De rest is geschiedenis.

Nadat hij eerder al bijna stoemelings de Ed Sheeran-coverwedstrijd van StuBru won, staat Ibe Wuyts vanavond in de halve finale van The Voice. Op dit punt is dat minder een muzikale talentenstrijd, dan wel een populariteitspoll. Ons stemadvies hoeft geen verder betoog (6677 of vtm.be, tijdens de uitzending).

Hoe moet het nu verder? Het fijne is: Ibe is zelf nuchter genoeg om zichzelf te blijven en juiste keuzes te maken. Als hij op een podium kruipt, stapt hij in een cocon, gefocust, om dan toch te genieten – een gigantische gave. Samen met de ervaring van Koen Wauters, de camera-training, het netwerk, de exposure: onbetaalbaar. Straks gaat hij ongetwijfeld hard, maar tussendoor zal hij blijven opduiken in Pand, muzikale feestplek van het Genkse jeugdcentrum. Villa Basta mag hem altijd bellen. En hij kruipt straks gezellig weer op het podium van Genk on Stage. Alleen: de horizon vanop dat podium zal – en moet – plots veel breder zijn dan zijn thuisstad. Evenveel als zijn muzikale genie zal zijn eigenzinnigheid bepalen waar u hem later nog kan toejuichen. Dat hij het commerciële circus tussendoor al eens uitstapt om in de AB te gaan  pluggen, zegt alles. Hip omdat hij onhip is. Zoals de mensen die hem het liefste zien wel eens plegen te zeggen: “Ge doet er niet mee wat ge wilt”. Ook dat is een familietrek. Houden zo.

(jac)

 

Advertenties

2 reacties

  1. Er is enorm veel genkertalent, zou eens leuk zijn een avondje Ibe, Alano, Michel Bisiclea en vraag dan enpassangt Anneleen Lenaerts weliswaar niet van Genk, ik heb in het begin van haar carrière contacten gelegd met haar en haar broer componist,

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.