Wit, niet de kleur

Net zoals een splinter in een vinger, zo schoof het – zonder dat ik er erg in had – zachtjes in mijn geheugen.  Gelukkig zweert of ettert beeldspraak niet, maar er blijven zitten doet het evengoed. De splinter is in deze ‘Wit’ – niet de kleur, maar het Engelse woord voor ‘gevat’ of ‘spits’ – een televisiefilm uit 2001. Het gegeven ‘televisiefilm’ tempert misschien de verwachtingen, maar ik beschik over een handige schoudertas gevuld met argumenten om je er reikhalzend naar te doen verlangen.

  1. Het scenario is gebaseerd op het Pulitzerprijs (1999)-winnende toneelstuk van Margaret Edson. “The play is not about doctors or even about cancer. It’s about kindness, but it shows arrogance. It’s about compassion, but it shows insensitivity.” (lees meer). We volgen de laatste uren van Vivian Bearing – hoogleraar Engelse letterkunde, gespecialiseerd in de metafysische poëzie van John Donne – die stervende is aan kanker. Het zijn de dialogen, vol ‘wit’ en humor die zorgen voor een zekere lichtheid, die ons, ondanks de pijnlijke momenten, behoeden voor vals sentiment.
  2. Regisseur van dienst is Mike Nichols , bekend van o.a. “Who’s afraid of Viriginia Woolf?” en “The Graduate”.
  3. Topactrice Emma Thompson, bekend van ‘moet je gewoon weten’, brengt een zinderende vertolking.
  4. Er is meer. Doorheen de film loopt de poëzie (The Holy Sonnets) van John Donne : ‘Death, be not proud, though some have called thee Mighty and dreadful, for thou art not so . . . ‘ (klik hier voor het hele gedicht).

Misschien had ik bovenstaande beter overgeslagen en je enkel dit fragment getoond. Ja, misschien had ik dat wel moeten doen.

5. De soundtrack : ‘Spiegel im Spiegel’ van Arvo Pärt verdrong na vijf jaar het ‘Stabat Mater’ van Pergolesi naar een tweede plaats , om zelf te pronken op nr. 1 in de Klara top 100.

Toen de derde symfonie van Gorecki, ook wel bekend als de “Symphony of Sorrowful Songs” werd uitgebracht door de London Symfonietta o.l.v. David Zinman, koesterde men de hoge verwachting om dertigduizend exemplaren te verkopen. Het werd een absolute triomf, meer dan 1 miljoen keer ging het album over de toonbank.

Hopelijk zit je met een splinter.

(as)

ps1 : de beeldkwaliteit kon beter en er is geen ondertiteling, maar dat zijn geen valabele redenen om deze moetjezien-film aan je voorbij te laten gaan. Voor deel 1 klik hier, voor deel 2 klik hier.

ps2 : heeft niets met de film te maken, maar lag toch op de bodem van mijn tas. Een monumentaal gedicht van Joseph Brodsky : ‘Grote elegie voor John Donne’.

John Donne is dood en alles slaapt rondom / De muren, vloer, het bed, de schilderijen / de tafel slaapt, de kleden, het plafond, /de linnenkast, de kaarsen, de gordijnen. / De fles, de kopjes, schalen. Alles slaapt. / Brood, broodmes, porselein, kristallen glazen, / het nachtlampje, de lakens, kast, de vaat, /trap, deuren, alles is in nacht verzonken. . . ‘ Nieuwsgierig naar meer ? Tuurlijk wel, het 208 regels tellende gedicht vind je o.a in de dichtbundel ‘Strohalmen voor de lezer’ en die vind je in onze bib.

ps3 : heeft niets met de film te maken, lag niet in mijn tas, en toch hier beland. Beth Gibbons (Portishead) zingt het derde deel uit Gorecki’s derde symfonie, met niemand minder dan Penderecki als dirigent. Verrassend mooie versie.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.