Brieven van belang

Beste,

Ik moet bekennen dat ik weer eens nukkig ben omdat ik geen brieven van ze ontvang.  Ze weren zich met het aloude argument dat ze toch regelmatig mailen.  Maar post ontvangen is niet per definitie een brief krijgen, twee zinnen met spelfouten omdat het vlug-vlug moest gaan is geen brief, een mededeling is geen brief, het doorsturen van een leuk filmpje is geen brief (is trouwens ook zelden leuk).  Een brief is denken en voelen in inkt op papier, waar in elke krul, in elke witruimte denk- en schrijftijd, lees- en herleestijd verborgen zit.  Terwijl ik het minutieus uitleg, knikken ze van jaja. Ach, ze weten best wel wat ik met een brief bedoel, heb het ze al honderd keer uitgelegd.  Ik eis geen handgeschept papier, geen kalligrafisch handschrift, hoewel ik niet ongevoelig ben voor vorm.  In hun interpunctieloze zinnen, opgesmukt met infantiele emoticons, voeren ze oppositie met woorden als ‘ouderwets’, ‘anachronisme’ en ‘niet meer van deze tijd’.  Ik zucht, begrijp het ook wel.  Wat we nodig hebben zijn voorbeelden, inspirerende voorbeelden.

Je ziet het niet, maar die zelfvoldane glimlach om mijn lippen is een gevolg van het feit dat ik zulke voorbeelden heb gevonden.  Wel geformuleerde, inspirerende brieven, die openhartig, troostend, vlijmscherp, romantisch, beledigend, grappig, oud en eigentijds, en nog zoveel meer zijn. ‘Letters live’ – geïnspireerd op de boeken ‘Letters of note ‘ van Shaun Usher en ‘To the letter’ van Simon Garfield – is een ‘live celebration of the enduring power of literary correspondence’. Brieven van Bowie, Brontë, Ghandi, Elvis, Che Guevara en vele andere anderen worden voorgelezen door Olivia Colman, Benedict Cumberbatch, Ian McKellen, Stephen Fry . . . . De spanningsboog tussen de intimiteit van een brief en het voordragen voor een groot publiek is magisch .

Hieronder enkele brieven, en laat ons luchtig beginnen.

Colin Firth leest Antoine Leiris’ brief gericht aan de moordenaars van zijn vrouw, die het leven liet tijdens de aanslag in de Bataclan theater in Parijs.

Kunstenaar Sol LeWitt schrijft naar beeldhouwster Eva Hesse die twijfelt en zelfvertrouwen mist om verder te werken. De brief is een hart onder de riem voor iedereen die zich creatief wilt uiten. Het voorlezen door Benedict Cumberbatch is een feest voor oog en oor.

Ik weet het, er zijn vele songs over een brief, denk maar aan de ‘The letter‘ van The Box Tops/Joe Cocker. Maar voor ik ook maar een letter van deze blog/brief had geschreven wist ik al wie en welk nummer hier zou afsluiten.

Met warme groeten,

(as)

ps : Als je er geen genoeg van krijgt, klik hier.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.