De vier seizoenen zonder Vivaldi

Gezien het huidige fluïde karakter van de seizoenen, zien we ons genoodzaakt toch even orde op zaken te stellen.  Bij een eerste rondvraag omtrent de seizoenen somde iedereen  – weliswaar zelden in de juiste volgorde – de vier seizoenen op. Slechts één iemand reduceerde de jaargetijden tot zomer- en winteruur.  Bij verder aandringen naar een tweede antwoord klonk bijna eensgezind de naam Vivaldi.  Sterker nog, ze neurieden – ongevraagd – met opgetrokken wenkbrauwen meteen de eerste maten uit ‘la primavera’. We noteren in de marge de dubieuze kwaliteit van dat geneurie. Antonio Vivaldi voltooide de vier vioolconcerten in 1723.  Bijna driehonderd jaar torst hij als een onvermoeibare Atlas de seizoenen.  Hoogtijd om de rode priester  af te lossen.  Maar een vervanging van één op één zou hem onrecht aandoen.  We zochten naar een oplossing in de vier windstreken en vonden die bij de vier kunsten.

Muziek : ‘The four seasons of Buenos Aires’ zijn vier tango-composities die Astor Piazzolla componeerde voor viool, gitaar, piano, contrabas en de bandoneon, het instrument dat hij bespeelde vanaf zijn negende. De Russische componist Leonid Desyatnikov maakte een arrangement voor solo viool en strijkorkest met verwijzingen naar Vivaldi. Benieuwd? Klik hier.

Film : Kim Ki-Duk is een van de belangrijkste Aziatische filmregisseurs van de laatste twee decennia. Op zijn filmografie staan o.a. ‘Bin-jip’, ‘The Bow’, ‘Pièta’ en ‘Samaritian girl’.   In 2003 maakt  hij de trage parabel-achtige film “Spring, summer, fall, winter… and spring” die zich afspeelt in een boeddhistische tempel op een meer. Benieuwd naar de hele film? Klik hier.  In 2020 stierf Ki-duk in een Lets ziekenhuis aan de gevolgen van het coronavirus.

Literatuur : Herfst, het eerste boek uit Ali Smiths schitterende seizoencyclus, is origineel, inspirerend, vol humor, staat met beide voeten in het nu, en belandde na lezing meteen op mijn te herlezen-lijstje. Geldt trouwens voor de hele cyclus, behalve ‘Zomer‘, die staat nog op mijn te lezen-lijstje. Benieuwd naar een ruime recensie? Klik hier.

Op de omslagen van de Engelse uitgave van Smiths’ seizoenskwartet staan reproducties van schilderijen die David Hockney in de vier seizoenen maakte van een landweggetje in Yorkshire. En zo komen we naadloos bij . . .

Beeldende Kunst : David Hockney keert eind jaren negentig na de dood van zijn moeder terug naar Yorkshire, waarna hij begon met het schilderen van het karakteristieke landschap daar. In 2010/11 reed Hockney met een auto waarop negen camera’s waren gemonteerd door een bosweggetje in Woldgate, Yorkshire. De beelden vormen een collage waarop de natuur langzaam aan je voorbij trekt. Hockney reed dezelfde weg in de lente, zomer, herfst en winter. Hieronder een heel kort proevertje. Benieuwd naar iets meer? Klik hier.

(as)

2 reacties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.