Happiness the brand is not happiness

Terwijl ik aan deze blog werk, rijdt een groep wielertoeristen voorbij mijn raam; blaft de hond driemaal met toenemende urgentie om binnengelaten te worden; hoor ik op de radio dat de vluchtelingenstroom weer op gang komt; doorboort een sportvliegtuig wolken zo groot als cruiseschepen om na luttele seconden ongeschonden tevoorschijn te komen; is beslist dat Francis Alÿs België gaat vertegenwoordigen op de komende Biënnale van Venetië; laat ik een kreet omdat de kat mijn onderbeen aanziet voor een krabpaal; laat de kat een kreet omdat ik een …..(Gaia gevoelige info) ; hou ik ook nu vast aan mijn levensmotto : ‘Blijven ademen’; beluister ik voor de derde keer ‘The book of traps and lessons‘ en voor de derde keer ben ik er kapot van.

KATE TEMPEST (ja, de hoofdletters zijn noodzakelijk) schrijfster van een roman en drie theaterstukken, dichteres en … recording artist, want wat ze op haar cd’s brengt is meer dan spoken word, meer dan protestsongs, meer dan hiphop.  Haar invloeden zijn zowel de oude Grieken , James Joyce, T.S.  Eliot, Wlliam Blake, Samuel Beckett, W.H. Auden (eindelijk noemt iemand hem) als de Wu-Tang Clan.  Haar thema’s zijn nationalisme/racisme, hyper-individualisme en de alles verterende liefde.

‘Wrap your head in clean towels / Curl up like a found thing / A dead insect collected / Between the pages of an old book written in a language you can’t read’.

Op de indrukwekkende opener ‘Thirsty / Keep moving don’t move’ voel je meteen de stempel van top producer Rick Rubin.  De personages in haar songs hebben plaats geruimd voor de ik-vorm, songgerichte gedichten ipv  rap, woord en muziek zijn –  zonder hun integriteit te verliezen –  losgekoppeld.

De hoogtepunten lopen hand in hand van song tot song.  Het enkel door woorden gedragen ‘All humans too late‘, het ondertussen bijna iconische  ‘Hold your own’ (But if you’re satified with where you’re at / with who you are / you won’t need to buy new make-up or new outfits or new pots and pans / to cook / new exciting recipes for / new exciting people to make yourself feel like the new exciting person / you think you’re supposed to be / Happiness the brand is not happiness’.), het R&B-achtige ‘Firesmoke’ en om te eindigen ‘People’s face’ (‘There is so much peace to be found in people’s faces’) waar ze Glastonbury moeiteloos mee inpakt.

Als afsluiter een stukje uit haar dichtbundel ‘Brand new ancients‘ waarmee ze in 2013 de Ted Hughes award won.  Heel even is ze de woorden kwijt, dan herpakt ze zich en hoe.

Hou je niet van hiphop, hou je niet van spoken word, hou je niet van gedichten, dan nog MOET je  haar beluisteren.  En als haar flow soms te snel is, de lyrics vind je overal terug, ze zijn grappig, confronterend, filerend,  verhalend, vol engagement en hoopgevend.  Want ze heeft de oplossing, het antwoord : ‘radical empathy’.

(as)

ps : ‘Europe is lost’ uit de vorige cd ‘Let them eat chaos‘ kon ik echt niet overslaan.

 

 

 

1 reactie

  1. Die kende ik niet.

    “Europe is lost” klinkt een beetje als Rage Against The Machine zonder gitaren en gezongen door Anne Clark. Er zijn nog maar weinig muzikanten die dit soort boosheid durven vertalen naar muziek.

    Straf!

    Bedankt voor de tip.

    Geliked door 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.