Jolene, een wit gestreepte versie

“Beter een korte bijdrage dan geen” opperde J. met de zelfingenomenheid van een brulkikker. A. knikte –  meer uit gewoonte dan uit overtuiging – instemmend. C. daarentegen vond het een tikkeltje aanmatigend om alles als ‘bijdrage’ te beschouwen, terwijl K. rustig lag te doezelen in het lentezonnetje dromend over – mijn kleine bijdrage – Jolene.

Niet de originele versie van Dolly Parton maar deze ijzingwekkende cover van The White Stripes.  Onder het Youtube filmpje staat de volgende reactie : “I’ve always felt that with Dolly Parton’s original song, the message is that there is still a possibility she could keep her man from Jolene. Jack White performs the song as if it’s already too late and that chills me“.  Ik voel het precies zo, de rauwe , haast wanhopige zang snijdt als een gekarteld mes, and that chills me.

(as)

1 reactie

Laat een reactie achter op Mia Lijnen Reactie annuleren

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.