Jolene, een wit gestreepte versie

“Beter een korte bijdrage dan geen” opperde J. met de zelfingenomenheid van een brulkikker. A. knikte –  meer uit gewoonte dan uit overtuiging – instemmend. C. daarentegen vond het een tikkeltje aanmatigend om alles als ‘bijdrage’ te beschouwen, terwijl K. rustig lag te doezelen in het lentezonnetje dromend over – mijn kleine bijdrage – Jolene.

Niet de originele versie van Dolly Parton maar deze ijzingwekkende cover van The White Stripes.  Onder het Youtube filmpje staat de volgende reactie : “I’ve always felt that with Dolly Parton’s original song, the message is that there is still a possibility she could keep her man from Jolene. Jack White performs the song as if it’s already too late and that chills me“.  Ik voel het precies zo, de rauwe , haast wanhopige zang snijdt als een gekarteld mes, and that chills me.

(as)

Advertenties

1 reactie

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.