La douce France

We zouden het in de drukte van het WK nog vergeten, maar vandaag is ook dat andere grote sportevenement, de Tour de France, begonnen. Een prima excuus om ‘La douce France’ te eren in 20 liedjes. Het hadden er ook 100 kunnen zijn. Voilà.

La mer – Charles Trenet (1946)
Vlak na de tweede wereldoorlog groeide “La Mer” uit tot een echte chansonklassieker. Sindsdien is het nummer al in vele talen vertaald en gezongen. De tekst had de Franse showman Charles Trenet al op 16-jarige leeftijd geschreven, maar pas jaren later inspireerde het meer van Thau hem tot het schrijven van een passende melodie.

La vie en rose – Edith Piaf (1947)
“La vie en rose” is in allerlei coverversies ontzettend populair geworden in Amerika. En dat terwijl de vroegere straat- en nachtclubzangeres Piaf en haar team aanvankelijk dachten dat het lied geen succes zou zijn. Het is een romantisch lied over de vreugde van de liefde tussen twee mensen en hoe die het leven roze kleurt.

La mauvaise réputation – George Brassens (1952)
Hoewel hij buiten Frankrijk niet echt beroemd werd, mag een liedje van deze grote Franse chansonnier niet ontbreken in deze lijst. Zichzelf heel eenvoudig begeleidend op gitaar, zong de dichter en singer-songwriter George Brassens onconventionele liedjes, anarchistisch getint en doorspekt met zwarte humor.

La bohème – Charles Aznavour (1965)
Charles Aznavour wordt wel de Frank Sinatra van Frankrijk genoemd, een charismatische zanger met een prachtige stem. De Fransman van Armeense afkomst dankt zijn grote doorbraak aan Edith Piaf die hem mee op tournee nam door Frankrijk en de Verenigde Staten. “La Bohème” gaat over de herinneringen van een schilder aan zijn jonge jaren in Montmartre, toen hij nog arm maar gelukkig was.

Il est cinq heures, Paris se réveille – Jacques Dutronc (1968)
Jacques Dutronc is één van de meest geroemde zangers in het Franstalige repertoire. Hij begint in de jaren 60 als gitarist en songwriter, maar groeit uit tot een succesvol muzikant en acteur. “Il Est Cinq Heures, Paris S’éveille” is een prachtige ode aan de stad waar Dutronc geboren en getogen is.

Les Champs-Elysées – Joe Dassin (1969)
De Champs-Elysées is de meest prestigieuze avenue van Parijs. Deze bijna twee kilometer lange brede, met bomen begroeide boulevard inspireerde de Frans-Amerikaanse zanger Joe Dassin tot het aanstekelijke nummer “Les Champs-Elysées”.

Je t’aime… moi non plus – Serge Gainsbourg & Jane Birkin (1969)
“Je t’aime… moi non plus” is misschien wel dankzij zijn controversiële en expliciet seksuele karakter een internationale hit geworden. Eind 1967 vroeg Brigitte Bardot aan Serge Gainsbourg om voor haar het mooiste liefdeslied ooit te schrijven. Het resultaat waren de twee duetten “Bonnie & Clyde” en “Je t’aime moi non plus”. De toenmalige echtgenoot van BB vond het tweede duet niet acceptabel, dus die single werd niet uitgebracht. Twee jaar later bracht Gainsbourg het nummer wél uit, samen met zijn nieuwe geliefde, de Engelse actrice Jane Birkin.

Avec le temps – Leo Ferré (1971)
Met de tijd gaat alles voorbij. Dit mooie, tragische liefdeslied, geschreven door Ferré na een relatiebreuk, was een instant klassieker. Het is één van zijn bekendste nummers en de meest gecoverde Franse song aller tijden.

Non Non Rien N’a Changé  – Les Poppys (1971)
Dit liedje uit 1971 gaat over het verlangen naar vrede. Een kind ziet op televisie de slagvelden en vraagt zich af waarom mensen oorlog voeren. De boodschap is uiteindelijk dat er helemaal niets is veranderd. Les Poppys is een deel van Les Petits Chanteurs d’Asnières, een al lang bestaand koor uit Asnières, één van de voorsteden van Parijs.

Une belle histoire – Michel Fugain & Le Big Bazar (1975)
“Une Belle Histoire” is een lieflijk verhaal over een vakantieliefde: een jongen uit het Noorden en een meisje uit het Zuiden komen elkaar ergens halverwege Frankrijk tegen. Ze maken kort kennis, duiken een korenveld in om de liefde te bedrijven en nemen opnieuw afscheid. Hoewel iedereen het nummer tegenwoordig kent, is het hier nooit een echte hit geweest.

Hélène – Julien Clerc (1987)
De charmante zanger met donkere krullenbos boekte eind jaren 70 meerdere successen in België, maar we kennen hem vooral van dit humoristische en swingende nummer “Hélène”. Heel toevallig is dat ook de voornaam van zijn tweede echtgenote Hélène Gremillon, een schrijfster met wie hij in 2012 trouwde. Julien Clerc is tot op heden één van de grootste en meest geliefde chansonniers van Frankrijk.

Ella, Elle l’a – France Gall (1987)
In 1965 ging France Gall voor Luxemburg naar het Eurovisiesongfestival met “Poupée de cire, poupée de son”, een nummer geschreven door Serge Gainsbourg. Door haar overwinning raakte ze ook internationaal bekend. U kent haar wellicht ook van de hits “Il jouait du piano debout”, over Jerry Lee Lewis, en “Babacar”. “Ella, elle l’a” is een prachtige ode aan Ella Fitzgerald. Als je het hoort nestelt het zich voor de rest van de dag in je oor.

Voilà l’été – Les Negresses Vertes (1988)
Les Negresses Vertes spelen een plezante mix van rockmuziek, punk, jazz, balmuziek, rai en andere wereldmuziekstijlen. De band werd in 1987 opgericht door een groep vrienden, waarvan er een aantal zelfs nog nooit een instrument hadden bespeeld. Toch hebben ze ook ver buiten Frankrijk succes met hun eerste album Mlah. Single “Voilà l’été” bezorgt je een instant zomergevoel.

Voyage voyage – Desireless (1989)
Desireless is de zangeres Claudia Fritsch- Mentrop. De Française begint haar carrière als mode-ontwerpster, maar al snel verdiept ze zich in jazz, new- wave en R&B. Het nummer “Voyage voyage” stond in de periode 1986 – 1988 in meer dan tien Europese landen in de top 3. Helaas bleek Desireless achteraf echt een ‘one-hit-wonder’.

Marcia Baila – Les Rita Mitsouko (1991)
Les Rita Mitsouko was een Franse pop-rockgroep die in 1979 werd opgericht door Catherine Ringer en Fred Chichin. Hun muziek is een mix van punk, rock, pop, synthpop en jazz. In de jaren tachtig was het één van de meest invloedrijke bands in het Franse muzieklandschap. Zo speelden ze onder meer in het voorprogramma van The Smiths, toch niet de minsten.

Je t’emmène au vent – Louise Attaque (1997)
Ze worden soms wel eens de ‘Franse Levellers’ genoemd, de folkrockers van Louise Attaque, maar dat dekt toch niet helemaal de lading. Luister maar eens naar hun snedige en grappige lyrics, de energieke viool in de hoofdrol en de prachtige rauwe stem van zanger Gaëtan Roussel. Debuutplaat Louise Attaque, met de bekende single “Je t’ emmène au vent” is ondertussen 20 jaar oud, maar klinkt nog steeds fris en vrolijk. Dansen? Ja, graag!

La tribu de Dana – Manau (1998)
Vier Franse rappers die weliswaar in Parijs wonen, maar de liefde voor geboortegrond Bretagne diep in zich hebben zitten. Met als draagvlak een aanstekelijke mix van hiphop, pop en rap brengen ze Keltisch georiënteerde teksten alsof ze een heldenroman voordragen, steeds met een vleugje folk als kers op de taart.

Le vent nous portera – Noir Désir (2001)
Noir Désir was een Franse rockband die van 1983 tot 2010 actief was. Hun bekendste album is Des visages des figures uit 2001 met daarop onder meer dit mooie, weemoedige nummer – met het herkenbare gitaarspel van Manu Chao. De grote internationale doorbraak ligt voor het grijpen, tot er iets verschrikkelijks gebeurt: tijdens een ruzie, in een waas van drank en drugs, slaat zanger Bertrand Cantat zijn vriendin Marie Trintignant dood. Fin de carrière, hélas.

Je veux – Zaz (2010)
Zaz is een jonge singer-songwriter die jazzy stijlen mengt met Franse variété, soul en akoestische folk. In het nummer “Je Veux” – van haar debuutalbum Zaz – zingt ze dat ze geen behoefte heeft aan geld of rijkdom maar wel aan liefde, vreugde en een goed humeur. Dat laatste zit sowieso gratis bij elke plaat van haar. Zaz is duidelijk geen ééndagsvlieg want haar albums worden steevast heel goed onthaald. In het najaar ligt haar vierde album in de rekken. Iets om naar uit te kijken.

Christine – Christine and the queens (2014)
Iedereen kent de Française Héloïse Letisser inmiddels onder haar artiestennaam Christine and the Queens. Haar debuutplaat Chaleur Humaine uit 2014 was een groot succes in haar thuisland en bij ons, maar verbazingwekkend ook in Groot-Brittanië en Noord-Amerika. Dat ze in het voorprogramma van Stromae mocht spelen zal daar toch wel voor iets tussen gezeten hebben.

Wil je je verder verdiepen in het Franse chanson? Check dan zeker Het Chanson Offensief, een online ontdekkingsplaats voor oude en nieuwe chansons, met achtergrondverhalen, interviews, tips en nouveautés.

Een fijne uitsmijter nog, tot slot, om de vakantie en de Tour op gang te trekken:

(sh)

Advertenties

2 reacties

  1. Nog een paar persoonlijke favorieten:
    * Gilbert Bécaud: Nathalie
    *Jacques Dutronc: Il est cinq heures, Paris s’éveille
    * Serge Gainsbourg: Je Suis Venu Te Dire Que Je M’en Vais (ook fantastisch door Jo Lemaire)
    * Axelle Red: Rouge Ardent (Belgisch Frans chanson)
    * Jean Ferrat – La Montagne

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.