Nobody sings Dylan like Dylan

Ik ben voor de expo ‘Bob Dylan, The Man in Me‘ met een dubbele salto en de oren en ogen wijd open in Bob zijn hoofd gedoken. Ik heb me laten onderdompelen in zijn oeuvre – ben nog nét niet verdronken. Kopje onder ging het wel. Sindsdien heeft de man zich stevig vastgeklauwd in dat kopje van mij. En ik krijg hem er niet meer uit. Ik mag ermee schudden wat ik wil, het helpt geen zier. Wat had ik ook anders kunnen verwachten van een man die men al eens een ‘pain in the ass’ placht te noemen?

Hoe meer je van en over Dylan leest, hoe duidelijker het wordt dat het hier toch echt wel om een uniek exemplaar der muzikantensoort gaat. Zonder enige twijfel de moeite van het bestuderen waard. De voorraad blogs, websites en boeken is trouwens onuitputtelijk. Je kan een leven lang blijven lezen en nog weet je niet alles. Hier vind je alvast een overzicht van de boeken die wij in de bib hebben. Ik heb vooral Kronieken met heel veel plezier gelezen. Wie kan je immers een beter inzicht in zijn gedachtenwereld verschaffen dan de meester zelf? Het is geen typische autobiografie – er staat bijna niets in over zijn jeugd en het is allerminst chronologisch, maar het is fijn geschreven en ik had achteraf echt het gevoel dat ik Dylan beter heb leren kennen.

Natuurlijk kende ik Bob Dylan, of althans zijn muziek, al langer. Nummers als ‘Hurricane’ en ‘Blowin’ in The wind’ zijn ondertussen algemeen cultureel erfgoed. Mogelijk ben ik zelfs dankzij Dylan zijn ‘Sara’ aan mijn naam geraakt – of was het die andere Sara, van Fleetwood Mac?
Toch moet ik – met het schaamrood op de wangen – toegeven dat ik eerst niet wist dat ‘Masters of War’ oorspronkelijk van Dylan is en niet van Pearl Jam. Geen ramp natuurlijk, want de cover van Eddie Vedder is ook zeer te pruimen. Toch snijdt het niet zo als het origineel. ‘Highway 61 revisited’ hoorde ik dan weer eerst in een overigens zeer straffe versie van P.J. Harvey. Niet verwonderlijk dat de nummers van Dylan zo vaak gecovered worden, natuurlijk. Nog eens bewijs dat zijn belang voor de hedendaagse muziek niet overschat kan worden. Hij blijft inspireren.

‘Nobody sings Dylan like Dylan’, dat moet gezegd, maar op deze website vind je een leuk overzicht van 105052 (!) covers van Dylan songs. Hieronder alvast mijn 5 favorieten:

Zin in meer? Klik dan hier.

(sh)

 

 

 

Advertenties

2 reacties

  1. Welkom bij de Bobheads, Sarah. Mooi lijstje. De gestaalde kaders van de Dylangemeenschap zijn héél terughoudend met covers, maar daarvan hoeven we ons gelukkig niet zoveel aan te trekken.In mijn mapje “Dylancovers-Die-Misschien-Nog-Wel-Mooier-Zijn-Dan-Het-Origineel” zitten nu 152 songs. Onder andere een paar van jouw bovengenoemde. In een denkbeeldige Top 40 zitten in elk geval:
    1. Down In The Flood – Derek Trucks Band
    2. All Along The Watchtower – Jimi Hendrix
    3. Tangled Up In Blue – Indigo Girls
    4. Tomorrow Is A Long Time – Elvis Presley
    5. Not Dark Yet – Severa Gjurin
    6. Visions Of Johanna – Chris Smither
    7. Clothes Line Saga – The Roches
    8. Lord, Protect My Child – Susan Tedeschi with the Persuasions
    9. To Ramona – Alan Price
    10. I’ll Keep It With Mine – Bettie Serveert
    Give it a try.Er is nog veel schoons te ontdekken, I suppose.
    Bobvriendelijke groet,
    Jochen

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s