TV series themes

TV series zijn de nieuwe cinema.  Kosten noch moeite worden gespaard, levensechte  personages, vernuftige scenario’s, gedurfde plotwendingen en ook de sterren van het witte doek kijken niet langer neer op series.  Denk maar aan de weergaloze vertolking van Clive Owen in “The Knick”.

Ik ga nu waarschijnlijk op gevoelige tenen stappen, maar wat moet, moet.  Op al die kwaliteitsverhoging reageert de kijker met ‘binge watching’, m.a.w. je krijgt een 8 gangen-menu uit een 4 sterren restaurant voorgeschoteld en je schrokt het naar binnen alsof het fastfood is.  Daar waar we vroeger na verloop van tijd meer  begonnen te lijken op onze ouders, lijken we nu steeds meer op onze kinderen. We willen het allemaal en liefst NU, anders worden we chagrijnig en ongenietbaar, het equivalent voor al trappelend en krijsend op de grond vallen. Zo, dat moest ik even kwijt, en het gekke is, als ik in mijn broekzakken tast ben ik het daadwerkelijk kwijt.

Theme song of de begin tune van een serie- na een nachtje marineren in mijn hoofd – serveer ik de volgende drie op een bedje van persoonlijke voorkeur.

Vampieren, shapeshifters en Anna Paquin die ik sinds haar Oscar winnende rol in “The Piano” helemaal uit het oog was verloren.  Het eerste seizoen van True Blood was wel best oké, daarna ….. Maar de theme song “Bad Things” van Jace Everett samen met de beeldmontage is top. Openingszin “When you came in the air went out” is de beste definitie voor ‘adembenemend’ die ik ooit hoorde.  De song  eindigt met “I’m wanna do real bad things with you”, het klinkt beangstigend maar tegelijkertijd ook erg opwindend.

Q : Why do people have to die?

A : To make life important

Alles staat of valt met een goed script, goede dialogen.  ‘Six feet under‘ staat als een huis.  De muziek heeft iets klinisch, en – ondanks het feit dat de serie handelt over het wel en wee van een familie begrafenisondernemers – ook iets levendig, speels en vol humor.

Hier kan ik behoorlijk kort over zijn.  Als ik één serie mag meenemen naar een onbewoond eiland, antwoord ik zonder veel nadenken “Cheers”.  Enkel de eerste 5 seizoenen met Shelley Long als Diane Chambers.  Weet je, het eiland zou nog steeds onbewoond zijn maar ik zou me minder alleen voelen. De tekst van de song geeft precies weer waar het in ‘Cheers’ om draait.

Ik voel het niet alleen aan mijn water, ik voel het aan alles wat zich tussen hemel en aarde beweegt dat niet iedereen akkoord is met mijn keuze.  Maar hé, ik ben best een aardige jongen, ik sta open voor suggesties.  Dus shoot!!

(as)

1 reactie

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.