Kroniek van een avondje uit in 3 songs

Pulp Fiction, Quentin Tarantino, John Travolta, Uma Thurman. Voilà, ik gooi al mijn troeven op tafel en ze zijn on-weer-staan-baar. Ik hoef zelfs geen ietsje-pietsje te vertellen over de film want iedereen heeft ‘em gezien wat, hoe je het ook draait of keert, 3 keer te weinig is. Ik heb wat zitten rondsnuffelen en wat blijkt: de film heeft bijna evenveel fervente voor- als tegenstanders. Tegenstanders!!! Wie zijn die mensen? Is 271 keer “Fuck” iets teveel van het goede? Storen ze zich aan de komische dialogen die het buitensporige geweld draaglijk maken? Werkt de niet-chronologische montagestijl desoriënterend of zijn de talloze verwijzingen naar de popcultuur niet ‘highbrow’ genoeg? Ik heb geen f*#k§^g idee.

Tarantino’s eerste keus voor de rol van Vincent Vega was Michael Madsen, de gangster/psychopaat uit “Reservoir dogs” die op de tonen van Stuck in the middle with you een ooramputatie uitvoert – zonder verdoving welteverstaan. Maar MM koos voor “Wyatt Earp” met Kevin Costner, BIG MISTAKE, zo gaf hij later ook ridderlijk toe. MM zou een uitstekende VV zijn geweest, maar of hij beter zou zijn dan John Travolta … ik betwijfel het.

 

Soit, tijd voor “de kroniek van een avondje uit in 3 songs”

1.De avond begint : Vincent/Travolta komt, terwijl er een wit paard door zijn aders galoppeert, aan ten huize Marsellus Wallace – zijn baas – om diens vrouw Mia/Uma Thurman een leuk avondje uit te bezorgen. Terwijl Mia haar neus laat ondersneeuwen horen we “Son of a preacher man” van Dusty Springfield.

2. De avond : Wie zich deze scene niet meer herinnert is niet meer te redden. En we hebben het hier niet over Alzheimer light of zo. Het zal misschien als een schok overkomen, maar ik moet u dan toch meedelen dat u reeds zachtjes bent heengegaan. Dit is dus geen reddingsboei, het is reanimatie in full action. De scene is geïnspireerd op dit fragment uit 8 ½ van FF

3. De avond eindigt : De bandopnemer wordt teruggespoeld, de playknop – perfect getimed – ingetoetst en dan “Girl, you’ll be a woman soon” van Urge Overkill. Elke keer dat Vincent het toilet verlaat, gebeurt er iets naars. Of hij komt terecht in een hold-up in een restaurant of hij wordt neergemaaid door Butch/Bruce Willis. In deze scene treft hij – na een typische Tarantinomonoloog – Mia aan die in coma gaat na een overdosis. De perfecte proloog voor een helse nacht.

Heb je film nog niet gezien, keer vooreerst dringend terug naar planeet Aarde, zet de wereld om je heen even on hold. Negeer iedereen voor de komende 154 min, kruip in uw favoriete zetel en ________________________  ja heerlijk toch.  Je neemt je voor om dit wekelijks te doen.

(as)

 

2 reacties

  1. Pulp Fiction is een zalige film met geweldige muziek, superbe humor en grandioze vertolkingen. Een van mijn all time favourites. Mooi stukje dit.

    Like

  2. legendarische film, maar mijn ultiem muzikaal Tarantino moment blijft toch de scène uit “Reservoir Dogs” met “stuck in the middle with you” van Stealer’s Wheel, een gezellige deun die ik sindsdien niet meer kan beluisteren zonder dat de wrede scène in mijn hoofd voorbijflitst.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.