Het beste van twee werelden

Wie houdt er wel eens van een fijn gedicht of een mooie tekst? En van een meeslepend streepje muziek? Wat als die twee gecombineerd worden? Dan levert dat schitterende resultaten op!

Laat ons beginnen met één der grootsten: William Shakespeare. Hij heeft talloze componisten geïnspireerd tot het maken van opera’s, balletten, liederen en symfonische gedichten. Zijn werken werden door de eeuwen heen op muziek gezet door Verdi, Prokofiev, Ambrois Thomas, Mendelssohn en vele anderen. Maar ook hedendaagse componisten doen dit nog steeds: luister maar naar de bejubelde liederencyclus Let me tell youvan de Deense componist Hans Abrahamsen. De liederen zijn gebaseerd op de novelle van Paul Griffith en die haalde zijn idee hiervoor uit Shakespeares Hamlet. Het werk gaat over Ophelia, dochter van Polonius en zus van Laërtes, hoofdpersonages uit dit toneelstuk. Sopraan Barbara Hannigan neemt de woorden van Ophelia tot zich.

Eduard Mörike en Hugo Wolf: bijna vanzelf lokt de ene naam de andere uit.
Mörike, de keurige protestant die als dominee in opleiding hopeloos verliefd werd op Peregrina. Hij schreef gedichten in een poging om haar uit zijn hoofd te zetten. Liefde en hartstocht, ontrouw en schuld bepaalden de toon en inhoud.
Wolf, de componist die rooms-katholiek werd opgevoed en diep respect had voor het werk van Mörike, was 28 toen hij diens gedichten op muziek zette. Hij kroop in de teksten en ontleedde ze met klanken, met veel aandacht voor de gevoelslading en de opbouw van het gedicht.

Van Victor Hugo, één van de belangrijkste schrijvers uit de Franse Romantiek, zijn er meer dan duizend composities gebaseerd op zijn gedichten, toneelstukken en romans. Franz Schmidt maakte een romantische opera gebaseerd op het boek ‘Notre-Dame de Paris’, bij ons bekend als ‘De klokkenluider van de Notre-Dame’. Verdi baseerde zijn opera ‘Rigoletto’ op het theaterstuk ‘Le roi s’amuse’ en Gabriel Fauré zette gedichten van Hugo op muziek. Zo deed ook Camille Saint-Saëns: in volgend fragment hoor je ‘Le Pas d’armes du Roi Jean’ uit de gedichtenbundel ‘Odes et Ballades’ uit 1828.

Onze enige Belgische Nobelprijswinnaar Literatuur, Maurice Maeterlinck, heeft ook velen geïnspireerd om muziek op papier te zetten. Zijn ‘Pelléas et Mélisande’ – over de verboden en gedoemde liefde tussen deze twee personen – zette zo maar eventjes vijf verschillende componisten aan tot nadenken. Claude Debussy maakte er een opera van, Arnold Schönberg een symfonisch gedicht, Jean Sibelius een programmatisch werk en William Wallace en Gabriel Fauré produceerden een orkestsuite rond dit verhaal. Van deze laatste hoor je de suite.

Dat veel proza en poëzie componisten geïnspireerd heeft, zie je onder andere in volgende biblink.

(pr)

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.