Winterland 76 plays The Band

Winterland 76 bestaat uit leden van o.a. Isbells, Marble Sounds, Admiral Freebee, Mad About Mountains en nog meer schoon – en Limburgs – volk. Laatst nog gezien op Genk on Stage en binnenkort te bewonderen in de Muze (Zolder 30/9/17) en ccha (8/12/17) . Ze brengen, 40 jaar na datum, hulde aan de legendarische groep The Band.

Winterland 76 verwijst naar de concerthal in San Francisco (The Winterland Ballroom) waar de The Band in 1969 voor het eerst optrad én waar ze ook hun afscheidsconcert gaven, op Thanksgiving Day, 25 november ’76. En wat voor een concert! “We wanted it to be more than a ‘final concert’. We wanted it to be a celebration : THE LAST WALTZ”, zo staat het geschreven in het begeleidend boekje van mijn driedubbel lp – ik ben inderdaad de gelukkige eigenaar, maar heb helaas geen platenspeler meer (hetgeen noch George noch the Bear begrijpt).

Ze zouden die avond twee gasten uitnodigen: Ronnie Hawkins en Bob Dylan – bij beide heren speelden ze immers in de begeleidingsband – maar al snel werden het er meer. Eric Clapton, Van Morrison, Dr. John, Muddy Waters en Paul Butterfield. O ja, en ook nog Neil Young, Joni Mitchell, Neil Diamond, The Staples, Emmylou Harris, Ron Wood en Ringo Starr. Aardige bende, toch!

Ze hadden het concert graag op film geregistreerd als document. Filmfanaat Robbie Robertson trok de stoute schoenen aan en contacteerde Martin Scorsese, die sprak op zijn beurt production designer Boris Leven (Giant, West Side Story, The Sound of Music) aan en de rest is geschiedenis. En ik bedoel écht GESCHIEDENIS. De grote namen uit de filmindustrie werkten voor het eerst samen met de sterren uit de muziekindustrie, nog nooit werd een muzikale film gedraaid op 35 mm en voor het eerst maakte men gebruik van een geluidsopnamesysteem met 24 banden met het oog op de finale stereokopie met 4 geluidsbanden.

Laat me je even The Band voorstellen: Rick Danko – Bass & Vocal, Levon Helm- Drum & Vocal, Garth Hudson – Organ, Accordion & Synthesizers, Richard Manuel – Piano, Keyboards & Vocal, Robbie Robertson – Guitar & Vocal .

Alleen de naam al! Enerzijds heel nederig, maar tegelijkertijd ook weer helemaal niet. Het is alsof ze zeggen: “Jaja, er zijn honderden bands, maar wij zijn The Band”. Na hun debuut “Music From Big Pink” (met artwork van Bob Dylan!) is de wereld van de country, americana, soul, blues- & rootsrock voor altijd veranderd. Het album is onmisbaar in lijstjes met de invloedrijkste albums allertijden.

Als je het concert ziet en het speelplezier en de gedrevenheid van de muzikanten, dan vraag je je onvermijdelijk af waarom deze groep er in godsnaam mee stopt. De uitleg en vooral de blik van Robbie Robertson na het laatste nummer van het afscheidsconcert zeggen alles:

Ik heb er dagen over gedaan om dit stukje te schrijven, niet dat het zo moeilijk uit mijn pen/laptop vloeide, maar ik werd steeds afgeleid: de filmpjes, de songs en interviews rijgen zich aan elkaar tot een kleurrijk halssnoer dat zeer prettig om dragen is. Jeroen Meus zou het in één woord omschrijven: “Zalig”.

Bekijk hier onze BIBLINK!

(as)

1 reactie

  1. Mooi stuk! The Band is absoluut een van mijn favoriete bands! Heb ze nog gezien in Bissegem bij Kortrijk, handtekeningen van en gepraat met Danko en Helm. Subliem concert ook, enkel… zonder Robbie Robertson.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.