Avondlied

De vakantieperiode breekt aan, maar ik betwijfel of er een grote uittocht zal zijn richting Engeland. Boekingsvoorwaarden voor City trips zijn nochtans tijdens de zomermaanden interessanter (2+1 of 4+2), dus misschien toch een uitstapje naar Londen? Zo, mijn sponsor, het plaatselijke reisbureau, is tevredengesteld  en mijn beloning in de vorm van een busreis – Scherpenheuvel staat op het programma – lacht me toe.

De laatste jaren heb ik de weg naar Zuid-Engeland – van Kent tot Cornwall om precies te zijn – ontdekt en het bevalt me uitstekend. Ik weet niet meer hoe ik ooit op het spoor kwam van evensongs – want daar wil ik het hier graag over hebben – belangrijk is dat ik het spoor volgde. Evensongs zijn afkomstig uit de Anglicaanse kerk en eigenlijk zowat het equivalent van de vespers in de Rooms-katholieke kerk. Het is een avondgebed – grotendeels gezongen – waarbij een koor zowel a capella als met orgelbegeleiding zingt.

Laat me vooropstellen dat ik niet het godsdienstige type ben, geen ambitie heb om het te worden en dat enige religieuze of spirituele aanleg me vreemd is. Wat is dan toch die aantrekkingskracht, wat zorgt er voor dat ik, wanneer ik in Oxford, Salisbury, Canterbury of  Londen ben, steeds die evensongs opzoek? ‘All good things come in threes’, zegt een Engels spreekwoord. Aangezien de hedendaagse mens assertiever én mondiger is geworden verwacht je waarschijnlijk 8 redenen, maar mijn bescheiden, volkse aard houdt het bij 3.

1.De architecturale schoonheid van een kathedraal, wauw! Als je even de tijd neemt en wat langer blijft kijken naar het verbluffende vakmanschap, de bouwkundige hoogstandjes, de turbulente Engelse geschiedenis indachtig, dan denk je WAUW!

Hieronder een glimp van een stiekeme filmer:

2. Een moment van contemplatie. Het is een rustpunt na een gevulde vakantiedag, wanneer de dag achteloos de avond in slentert, de koelte, het ontsnappen aan het stadsgedruis, hetgeen je die dag beleefd/gezien hebt laten doorsijpelen naar een diepere laag in je hoofd…

3. De muziek, natuurlijk de muziek. Engelse koormuziek van componisten als Byrd of Howells, gezongen door een mannen- en/of jongenskoor. Stemmen stijgen wervelend op, de akoestiek is perfect. O ja, bij sommige liederen (tekst en partituur liggen er) mag je meezingen, heerlijk. Een guilty pleasure? Onzin, hoe kan een pleasure uberhaupt guilty zijn! De dienst eindigt met een orgelcompositie, maar vergeet cd-opnames met orgelmuziek, dit is iets wat je echt in een kerk moet beleven.

Een kleine selectie Byrd en Howells vind je in onze BIBLINK

(as)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.